زیستگاه افراد یاد شده (هزاروپانصد )مایلی بیمارستان بود و هیچ کدام از بیماران نمی داستند که به گدام گروه وابسته اند ، در طول شش ما بررسی مذکور ،چهار تن از مریضان جان باختند .

بعد از پایان یافتن پژوهش ها و نمایان گشتن اسامی بیماران ، همه در کمال شگفتی در یافتند که اسم چهار نفر که جان باختند از در زمرهء بیمارانی بودند که که به گروه دعا تعلق نداشتند . تمامی ده نفری که برایشان دعا شده بود تا کنون که هشت سال  از آن تاریخ  می گذرد زنده اند ...

آزمایش های بسیار دیگری هم اثبات شفابخشی دعا را مورد بررسی قرار داده اند لیکن بیشتر شان سبب شیوه اجرایشان که یگانه بوده ، قابل اجرای دوباره نمی باشد .

در پی یکسال پژوهشی  که ذکر آن گذشت ، تارک برای کسب اطمینان بیشتر آزمایشش را با عده بیشتری از بیماران و با تشریفاتی عظیم تر تکرار کرد .

این بار چهل نفر مورد آزمایش واقع شدند ،از اینها عکس و آزمایش گرفتند و پرسشنامه های ویژه ای بین آنها توضیع نمودند  تا آگاهی های ظروری جمع آوری شود . اسم نیمی از این ها وارد لیست گروه دعا شد . این دفعه چهل  نفر که دارای نیروهای برتر  مختلف بودند از کشیش ها،  پزشکان قبیله سرخپوستان گرفته تا انرژی درمانی جدید  برای گروه آزمایشی تارک دعا کردند . هر کدام از اینان آداب و رسوم مورد قبول خویش را شش روز پیاپی و هر روز به مدت یک ساعت برای بیماران یاد شده انجام می دادند و به مدت ده هفته به سبک چرخشی برای بیماران دعا کردند . و بیماران این گروه  ،نیروی شفابخشی  ده تن از این اشخاص را در خلال مدت آزمایش دریافت می کردند . شش ماه بعد پیامدها اعلام گردید . بیمارانی که در گروه دعا نبودند ، 60درصد بیش از مریض های دسته دعا در بیمارستان ماندند و به بسیاری از بیماری های دیگر نیز دچار شدند .

ولی حال افراد گروه دعا روز به روز  رو به  بهبود بود ، به طور میانگین 65 روز در بیمارستان بستری بودند و با 35 مرض جدید دست به گربیان شدند . درحالی که بیماران گروه دعا تنها 10روز در بیمارستان بودند و  فقط 13 مرض دیگر به سراغ شان آمد.

امکان دارد این تصور را کنید که بیماران این گروه بر اثر تلقین ، چنین  رو به بهبود رفتند ولی قبلاً گفتیم که هیچ کدام از گروها از چنین اقدامی  (دعا برای یک گروه ) آگاهی نداشتند .

خوب است که اطلاع داشته باشید که تارک در یک خانواده اصیل چشم به جهان گشوده و مدرک پزشکی اش را از دانشگاه استانفورد گرفته ،  دوره کار آموزی اش را (یو.اس.ای.ال  )گذارنیده و دانشیار دانشگاه سانفرانسیسکو نیز بوده است .

نتیجه پژوهش تارک در روزنامه ها نشریه های پزشکی گوناگون آمریکا به چاپ رسید و تارک نه به خاطر طبابتش بلکه به سبب بررسی های فراگیرش مشهور شد .

هرچند در آمریکا کمتر پزشکی تحقیق تارک را به دقت خوانده است لیکن همه وی را می شناسند و از تلاشهایش خبر دارند .

بعد از این پژوهش همه بر این باورند که نه تنها دعا در بهبود بیماران اثر دارد بلکه بین مداوای یک مرض معنویت نسبت مستقیمی هست