هپاتیت C

ویژگی های مهم: اولین مرتبه در سال 1989 عاملی که باعث هپاتیت C میشود شناسایی شد. Hepatitis-c Virus (Hcv) از خانواده فلاوی ویروسها ست. این ویروس در خون خشک شده تا سه ماه زنده می ماند، ولی قرارگرفتن ویروس در دمای 100 درجه سانتی گراد به مدت پنج دقیقه سبب از بین رفتن  ویروس خواهد شد.

نحوه سرایت و اپیدمیولوژی: انسانها مخزن Hcv می باشند. ویروس از طریق خون، تماس جنسی، وسائل دندان پزشکی و خالکوبی، از مادر به جنین (هنوز مشخص نشده که انتقال ویروس از مادر به کودک از طریق جفت بوده یا در هنگام زایمان انجام میگیرد.) و انتقال در بین معتادین به مواد مخدر تزریقی.
هنوز یافته ای دال بر انتقال Hcv به وسیله نیش حشرات وجود ندارد.

نحوه بیماری زایی و ایمنی: Hcv عمدتاً سلولهای کبدی را آلوده میکند. ولی یافته ای دال بر تخریب سلولهای کبدی توسط این ویروس موجود نمی باشد. مرگ سلولهای کبدی احتمالاً به دلیل حمله سلولهای T سیتوتوکسیک صورت میگیرد. عفونت Hcv به شدت زمینه را برای کار سینوم هپاتوسلولار مساعد میکند، ولی یاقته ای مبنی بر وجود ژنوم ویروسی سرطان زا وجود ندارد، همچنین هیچ نسخه ای از ژنوم ویروسی در DNA سلولهای سرطانی دیده نشده است.
آنتی بادیهایی بر ضد Hcv ساخته میشوند ولی در حدود %75 بیماران دچار آلودگی مزمن شده و تولید ویروس تا حداقل یک سال ادامه می یابد. هپاتیت فعال و مزمن و سیروز در حدود %10 بیماران دیده میشود. در بیمارانی که از عفونت رهایی می یابند مشخص نشده است که آیا  ایمنی مادام العمر است و یا احتمال عفونت مجدد وجود دارد.

یافته ها ی بالینی: تب، بی اشتهایی، حالت تهوع و استفراغ و یرقان نشانه های شایع اند. ادرار تیره و مدفوع بیرنگ و افزایش ترانس آمینازها دیده میشود. هپاتیت C از لحاظ ایجاد زمینه مساعد برای سرطان هپاتوسلولار و بیماری مزمن کبدی نگران کننده است.
اکثر عفونت ها Hcv فاقد نشانه بوده و فقط به وسیله حضور آنتی بادی قابل شناسایی است. میزان متوسط دوره نهفتگی هشت هفته می باشد.

تشخیص آزمایشگاهی: عفونت Hcv از طریق آنتی بادی های ضد Hcv به روش Elisa (الیزا) تشخیص داده میشود.    آنتی ژنی که در آزمایش مورد استفاده قرار میگیرد، پروتئین نو ترکیب است و از سه Hcv تشکیل یافته و از لحاظ ایمونولوژیکی ثابت می باشند. ولی شامل پروتئین های پوششی نمیگردد که به شدت متغییر و متنوع می باشند. آزمایش مذکور تفاوت بین IgM و IgG را مشخص نمی نماید. از آنجا که در Elisa احتمال نتایج مثبت کاذب است برای تأیید نتیجه می بایست از Riba (Recombinant immunoblot assay) تست PCR انجام شود که مشخص گردد که آیا RNA در سرم وجود دارد یا خیر.

درمان و پیشگیری: از اینترفرون آلفا برای درمان هپاتیت C مزمن استفاده میشود. این دارو می تواند نشانه های بیماری را کاخش دهد. اما حالت ناقل را از بین نمی برد
خونهای اهدایی از نظر وجود آنتی بادی ضد Hcv بررسی می شوند که همین اقدام از بسیاری از موارد هپاتیت C پیشگیری میکند.

بقلم :مهدی رخشانی بیمار تالاسمی