انجمن حمایت از بیماران تالاسمی زاهدان

شاید افراط نباشد که بگوییم دولت جمهوری اسلامی ایران با سهمیه بندی کردن بنزین آنهم با مقداری نامعقول ضربه وحشت ناکی بر پیکر ملت ایران وارد کرد

ضربه سهمگینی که پس از بیست نه سال از انقلاب اسلامی به بدترین شکل ممکن بیشتر متوجه افراد کم درآمد بود که از طرف دولت نهم بر پیکر خسته این مردم مظلوم فرودآمد ...

اما چقدر این مسئله سهمیه بندی بنزین بر بدن خسته و بی جان بیماران تالاسمی تاثیر گذاشت کسی جز خود بیماران و یا افرادی که با این بیماران در ارتباط هستند نمی توانند بفهمند ...

در این رابطه انجمن حمایت از بیماران تالاسمی ایران به عنوان حامی بیماران تالاسمی کشور با ارایه دلایلی درست درخواست افزایش سهمیه بنزین بیماران تالاسمی کشور را مطرح نموده بود که متاسفانه جواب مثبتی دریفت نکرد

شاید یکی بپرد و بفرماید سهمیه بندی بنزین تاثیری به حال بیماران تالاسمی ندارد که ما با تواجه به شرح حال این افراد تدابیری بیدیشیم ...

شاید مردم عادی جامعه (همان زخم خوردگان اصلی از طرح سهمیه بندی ) هم این قابل درک نباشد که افزایش سهمیه بندی بنزین یک مورد خاص باشد . چون این مشکل یک مشکل کلی است همه از آن رنج می برند ...

اینجاست که باید توجه کنیم

قبل از سهمیه بندی بنزین که نرخ و کرایه جابجایی مسافران ارزان تر بود ما در زاهدان شاهد بیماران تالاسمی از خانواده های کم در آمدی بویم که پرداخت کرایه ماشین از منزل تا مراکز درمانی برایشان میسر نبود و ناچار بودند که این مسافت طولانی از منزل تا بیمارستان یا بخش تالاسمی را پیاده طی نمایند ...

اما با افزایش سهمیه بندی بنزین و بالا تعرفه های جابجایی مشکلات این بیماران افزوده گشت بحدی افرادی که برای امرارمعاش خود و یا برای کم کردن هزینه های خود اقدام به خرید وسیله نقلیه شخصی ارزان قیمت مثل پیکان یا پیکی کرده بودند تا در هم برای جابجایی شخصی از آن استفاده نموده هم در ساعات فارغ (بیکاری ) به عنوان وسیله شغلی خود (کرایه کشی ) از آن استفاده کنند تا جوابگوی هزینه های گزاف درمانی و دیگر هزینه های زندگی خود باشد...

همانطوری که مسئله بیکاری بیماران تالاسمی بارها ذکر شده بود ..

تنها راه اشتغال بیماران همان شغل های آزاد بود بیشتر بیماران تالاسمی که موفق به گرفتن گواهی نامه رانندگی شده بودند با خرید قسطی یک وسیله نقلیه شخصی به مسافر کشی مشغول شدند

بعضی دیگر برای جابجایی های مکرر و حیاتی درسطح شهر برای مراجعه به دارو خانه ها بیمارستان و یا انجام ازمایشات خود اقدام به خرید وسیله نقلیه شخصی کرده بود تا مجبور به پرداخت هزینه سنگین کرایه تاکسی نباشند ...

اما الان مشکل همه

سهمیه بندی بنزین شد .

طبق محاسبه بطور متوسط هر بیمار تالاسمی در شهر زاهدان مجبور است حداقل در ماه بیست (20) هزار تومان کرایه ماشین و حد اکثر سی و پنج(35) هزار تومان درماه صرف هزینه جابجایی فقط برای امورات درمانی خود کند

این هزینه ها برای بیمارانی که در جنوب استان هستند فرق می کند هر بیمار تالاسمی در جنوب استان برای مراجعه به بیمارستان شهرستان مجبور طی نمودن مسافت 50 کیلومتر و یا حتی 120 کیلومتری هستند

این افراد این با وسیله نقلیه شخصی اقدام به پیمودن این مسافت (50الی 120) کیلومتری نمایند روزانه سهمیه 5/3 لیتر بنزین برای آنها اصلا کافی نیست .

اگر مجبور باشند که از وسلیه نقلیه مسافر بری استفاده نمایند برای یک روز جابجایی جهت پیگیری امور درمانی خود مجبورند مبلغی بالغ بر 30 تا 50 هزار تومان فقط برای جابجایی یک روز خود پرداخت نمایند....

با این مقدمه به مطلب زیر در رابطه با همین موضوع توجه فرمایید متشکرم