دکتر صالحی و کار گروه بانوان پاسخ دهند

در خبرها آمده است که به پیشنهاد دکتر صالحی ریاست دانشگاه علوم پزشکی زاهدان طرح تجهیز و تاسیس زایشگاه در بیمارستان علی اصغر زاهدان در کار گروه بانوان و خانواده مطرح و به تصویب رسید در مورد  این مصوبه چند سوال وجود دارد که پیش از هر گونه اقدامی مسئولین لازم است به آنهاپاسخ  دهند .

 1 – اگر اعضای کار گروه بانوان و خانواده مطلع نیستند خوب است بدانند که سال های سال محل بیمارستان علی اصغر زایشگاه بوده است اما مسئولین وقت به این نتیجه رسیدند که این  مکان برای زایشگاه مناسب نیست و آن را  به  مکان دیگری در کوی قدس انتقال دادند . اکنون چه تحولی در شهر زاهدان اتفاق افتاده است که ریاست دانشگاه و کار گروه بانوان تصمیم گرفته اند  زایشگاه را به مکان بیست سال قبل آن بر گردانند.

2  - مگر بیمارستان امام علی (ع ) زاهدان زایشگاه ندارد که تصمیم  به احیاء ‌زایشگاه سابق گرفته شده است ؟

3 – این سوال از همه مهمتر است آیا اعضای کار گروه بانوان وقتی دکتر صالحی پیشنهاد تاسیس زایشگاه در بیمارستان علی اصغر زاهدان را داد از وی سئوال کردند که کاربری فعلی این بیمارستان چیست ؟ آیا دکتر صالحی در کار گروه بانوان گفت که این بیمارستان اکنون مورد استفاده بیماران خاص تا لاسمی و هموفیلی است ؟ آیا دکتر صالحی گفت که بیماران

تالاسمی و هموفیلی . بیمارانی هستند  که از آغاز تولد  تا  پایان عمر باید حداقل ماهی دو بار و هر بار حداقل 8 ساعت  در بیمارستان  باشند ؟ آیا دکتر صالحی  گفت که این بیماران در هر بار مراجعه چند مر حله ی کار را باید بگذارنند سر صبح  باید خون  برای آزمایش بدهند .  ساعت 9 تا 11 توسط پزشکا ن مخصوص  معاینه بشوند و از ساعت 12 به بعد هم که خون  مورد نیاز آنها از انتقال خون می رسد اقدام به ترزیق خون می کنند که معمولا  تا ساعت 6 بعد از ظهر به درازا می کشد ؟ و این یعنی  سه بار رفت و آمد به بیمارستان . آیا دکتر صالحی گفت که برای این  بیماران چه تصمیمی گرفته شده است ؟ آیا قرار است بیمارانی با این شرایط  ویژه به بیمارستان امام علی (ع) منتقل شوند ؟

آقای دکتر صالحی و کار گروه بانوان باید توجه داشته باشند که در هر تصمیم گیری دو اصل را در نظر بگیرند اول خدا و دوم مردم و به خاطر داشته باشند که  بیماران خاص از زمره ی  بیمارانی هستند  که نیاز  به  توجه  ویژه دارند  و خوب است که کار گروه بانوان  و خانواده  قدری از وقت خود هم به مادران این  بیماران اختصاص دهند و کمی هم  پای درد دل آنها بنشینند  و از آنها بپرسند هر ماه دو یا سه بار به مدت 8 تا ده ساعت بر بالین فرزند بیمار نشستن چه حالی دارد ؟ از آنها بپرسند که وقتی هر ماه دوبار دست و پای کوچک فرزند  خردسال خود را محکم می گیرند  تا ست  خون به  آن  وصل شود  چه  حالی  دارند ؟  از  آنها  بشنوید  که  وقتی  فرزندشان  نسبت به خون واکنش نشان می دهد و دچار تشنج می شود دنیا را چگونه می بینند ؟

جناب دکتر صالحی این بیماران و خانواده هایشان را  به جایی  نرسانید که بگویند ما را به خیر تو امیدی نیست .  شر مرسان . والسلام