تکنیک «تعیین میزان آهن در کبد بیماران مبتلا به تالاسمی ‌با روش جذب اتمی» برای اولین بار در کشور در بخش ایمونوهیستوشیمی ‌انستیتو کانسر دانشگاه علوم پزشکی تهران راه‌اندازی شد.... این تکنیک میزان کمّی ‌بار آهن کبد در بیماران تالاسمی ‌را مورد بررسی قرار داده، ارتباط آن را با سطح فریتین سرم، میزان آهن قابل رنگ‌آمیزی (در مطالعات هیستوپاتولوژی) و همچنین عوارض بالینی ارزیابی می‌کند.
دکتر فرخ ‌تیر‌گری رئیس این بخش می‌گوید: «این روش با استفاده از باقی‌مانده بافت کبد در بلوک پارافینی برای اندازه‌گیری کمّی ‌آهن کبد، مانع از انجام بیوشیمی‌ مجدد کبد شده، باعث تسهیل حمل و نگهداری نمونه بافتی می‌شود و موجب بی‌نیازی از ارسال بافت کبد تازه و همچنین تهیه نمونه بافتی (بیوپسی کبد) می‌گردد. به همین خاطر این روش در اکثر مراکز درمانی معتبر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد و اندازه‌گیری HIC را روی بیوپسی‌های قبلی بیماران هم ممکن می‌کند.‌» شایان ذکر است که اندازه‌گیری سالیانه HIC جزئی مهم از مراقبت‌های درمانی بیماران تالاسمی ‌در کشورهای پیشرفته است.
 دکتر تیر‌گری در توضیح بیشتر اهمیت این روش اظهار می‌دارد: «از سویی اندازه‌گیری کمّی ‌بالانس آهن در بیماران تالاسمی ‌ماژور به دلیل نبود روش‌های قطعی جهت تعیین ذخایر آهن کل بدن (TBIS) مشکل است و هیچ یک از روش‌های منفرد یا ترکیبی از روش‌های مستقیم و غیر مستقیم و نیز تهاجمی‌ و غیر تهاجمی ‌موجود، در تمام شرایط بالینی، ایده‌آل به حساب نمی‌آید.
علاوه بر آن در بیماران تالاسمی ‌ماژور، درصد نسبتاً ثابتی از آهن مازاد در کبد رسوب می‌کند و لذا غلظت آهن کبد، شاخص قابل اعتمادی برای ارزیابی TBIS که برای پیشگیری عوارض بالینی، درمان مناسب آهن‌زدایی و جلوگیری از مسمومیت دارویی وابسته به دوز در این بیماران ضروری است، به حساب می‌آید و این روش، قدمی مهم در دسترسی آسان و قابل اعتماد به این شاخص است.‌»
از آن‌جا که در ایران شیوع بالای بیماری تالاسمی ‌از معضلات اساسی سیستم‌های درمانی کشور محسوب می‌شود، راه‌اندازی سیستمی دقیق و کارآمد برای بررسی میزان بار آهن بدن به منظور انتخاب استراتژی صحیح درمان و ارتقای کیفیت رژیم‌های درمانی بیماران مبتلا به تالاسمی‌ بسیار ضروری به نظر می‌رسد و متخصصان این دستاورد را از این جهت شایان توجه تلقی می‌کنند.»

منبع :وب سازمان نظام پزشکی